فرمانده‌ای که تاب دوری از نیروهایش را نداشت

چاپ



عملیات کربلای ۵ از بزرگ‌ترین عملیات‌های دفاع مقدس است که نیروهای زیادی در آن شرکت کردند و ضربات مهلکی بر پیکره ارتش بعث عراق وارد کرد. این عملیات با رشادت رزمندگان زیادی از لشکر و گردان‌های مختلف صورت گرفت و هر کدام به نحوی در انجامش نقش داشتند. کربلای ۵ در تاریخ ۱۹ دی ماه سال ۱۳۶۵ با رمز مبارک‌ یازهرا(ع) در منطقه‌ شلمچه‌ و شرق بصره‌ آغاز شد. به دلیل موانع سخت و استحکاماتی پیچیده و فراوانی که بعثی‌ها در منطقه عملیاتی تدارک دیده بودند، رزمندگان برای پیشبرد عملیات کار سختی در پیش داشتند. این مهم اما با عشق و اعتقاد مثال‌زدنی نیروهای ایرانی انجام شد و بسیاری از تحلیلگران مسائل سیاسی و نظامی آن زمان را شگفت‌زده کرد.

در تاریخ ۲۱ دی ماه، یعنی در فاصله دو روز پس از شروع عملیات کربلای ۵، درگیری بین دو طرف به اوج خود می‌رسد و در این روز نیروهایی مثل کاظم علی‌زاده، محمد شعبانیان، عیسی اکبری، محمود حق‌دوست، مهدی بخشی، محمدتقی معافی، احمد نوزاد و چندین رزمنده دیگر به شهادت می‌رسند.

در میان شهدا، نام سردار احمد نوزاد در فرماندهی «گردان مقداد بن اسود» از «لشکر ۲۷ محمدرسول الله (ص)» بیشتر به چشم می‌خورد. نوزاد تیر ماه ۱۳۵۹ به عضویت سپاه پاسداران درمی‌آید و چند ماه بعد با شروع رسمی جنگ، عضو گردان ۸ سپاه می‌شود.

احمد نوزاد به خاطر برخورداری از توان و استعداد نظامی بالا خیلی زود خودش را به عنوان یک نیروی زبده مطرح می‌کند. با گردان ۸ عازم منطقه «گیلانغرب» و «سرپل ذهاب» می‌شود و حضوری شجاعانه در عملیات «بازی دراز» دارد. او مدت هشت ماه به همراه گردانش، در مناطق غرب به مبارزه علیه دشمن می‌پردازد و پس از آن مسئولیت جانشینی گردان «مقداد» را در عملیات رمضان بر عهده می‌گیرد و رشادت‌های ماندگاری از خود نشان می‌دهد.

نوزاد در عملیات «مسلم بن عقیل» نیز به همراه همرزمانش در گردان مقداد به خوبی و موفقیت وارد عمل می‌شوند، به گونه‌ای که به عنوان یکی از موفق‌ترین گردان‌های عمل‌کننده، مورد توجه و تشویق فرماندهان قرار می‌گیرد. در عملیات «زین العابدین» نیز شهید نوزاد در همین مسئولیت، نیروهای گردان را با شایستگی هدایت می‌کند و بیشتر از قبل، توان بالای نظامی‌اش را نشان می‌دهد. حضور نیروهایی مثل نوزاد اعتماد به نفس را به دیگر رزمندگان و جبهه‌ها هدیه می‌داد.

سردار نوزاد پس از آنکه در عملیات‌های «والفجر مقدماتی» و «والفجر» با مسئولیت جانشین گردان مقداد حضور یافت، به خاطر ابراز لیاقت و رشادت‌های فراوان در عملیات‌های «والفجر ۳» و «والفجر ۴»، به عنوان «فرمانده گردان مقداد» منصوب شد و به هدایت نیروها پرداخت. گردان وی در ارتفاعات «کانی مانگا» با فداکاری و رشادت بسیار حماسه آفرید.

پس از عملیات بدر از سوی سردار شهید حاج سید محمدرضا دستواره، به عنوان قائم‌مقام لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله (ص) برگزیده شد اما از آنجا که تاب و تحمل دوری از نیروهای گردان خود مقداد را نداشت، فرمانده لشکر را مجاب کرد به جمع بچه‌های گردان مقداد برگردد. نوزاد پس از یک ماه جانشینی، دوباره به گردان مقداد بازگشت و به عنوان فرمانده گردان مشغول فعالیت شد.

شهید نوزاد با همین مسئولیت در عملیات «والفجر ۸ » و آزاد‌سازی «فاو» وارد منطقه شد و به هدایت نیروهایش پرداخت و در عملیات «کربلای ۴» علاوه بر فرماندهی گردان، به عنوان فرمانده یکی از محورها نیروهای عمل‌کننده در محور را به نحو شایسته فرماندهی و هدایت کرد. او مدت دو ماه نیز به عنوان «فرمانده تیپ» منصوب شد و با کاردانی تمام، انجام وظیفه کرد.

نهایتاً سردار احمد نوزاد در عملیات سرنوشت‌ساز «کربلای ۵» در کنار نیروهایش حضور فعال و پرشوری یافت. در این عملیات هنگام تخلیه شهدا، یک دستش قطع شد ولی باز با این حال چند تن از شهدا را به تنهایی عقب کشید. تلاش و فعالیت‌های شهید نوزاد در منطقه عملیاتی نیروهای دشمن را هم حساس کرده بود. سرانجام در روز ۲۱ دی ماه ۱۳۶۵ پس از مجاهدت‌های فراوان در منطقه «شلمچه» بر اثر اصابت ترکش، به جمع یاران شهیدش پیوست.

شهید احمد نوزاد در بخش‌هایی از وصیتنامه‌اش نوشته است: «خداوند منان نعمتی بر ما مردم نهاد و ما را در برهه‌ای از زمان قرار داده که بتوانیم قدمی در راه اسلام عزیز برداریم. ما هم مثل دیگران کار را به خودش واگذار می‌کنیم و فقط از او می‌خواهیم که عاقبت ما را ختم به خیر گرداند و این لیاقت را به ما بدهد که بتوانیم در راهش هرچه محکم‌تر و استوارتر قدم برداریم.»